Ervaringsverhaal de Koningshoek

De Koningshoek is een plek waar de praktijken van Anita Korte (Natuurkracht – Praktijk voor klassieke homeopathie), Ans van der Fels (Studio36, Praktijk voor Natuurzuivere Schoonheid) en Ewald Hams (Osteopathie) gevestigd zijn. Anita en Ans hadden mij gevraagd mijn verhaal te delen in de Koningshoek, omdat het raakvlakken heeft met de visies van hun praktijken. Enkele weken later was het zover: mijn tweede lezing naar aanleiding van het boek. Er hadden zich maar liefst achttien mensen, waarvan voornamelijk cliënten van de Koningshoek, opgegeven en rond 19.30 uur stroomde iedereen binnen. Waarna men plaats nam aan de grote tafel in de ontvangstruimte, waar de heerlijke kruidenthee van Anita en de raw food hapjes van Emilija Tornij klaarstonden. Op een andere tafel hadden we een aantal spullen van de Camino, waaronder mijn rugtas, notitieboekjes en mijn wandelschoenen uitgestald zodat geïnteresseerden er in de pauze een blik op konden werpen. Nadat ik mijzelf had voorgesteld, begon ik met het vertellen van mijn levensverhaal vanaf mijn geboorte, het ontstaan van de eetstoornis, leven met een eetstoornis, het herstel en het lopen van de Camino. Tussendoor las ik fragmenten uit mijn boek voor om daarmee de ervaringen die ik puur vanuit mijn gevoel beschreven had, te delen met

Lezing Leontienhuis

‘Het Leontienhuis is een inloophuis voor mensen met een eetstoornis én hun naasten. Het Leontienhuis wil mensen met een eetstoornis motiveren, coachen en begeleiden in de strijd tegen de eetstoornis.’ De lezing voor lotgenoten Op 27 september was het zover. Die ochtend zijn Sanne en ik in alle vroegte vertrokken richting Zevenhuizen om aan lotgenoten en vrijwilligers van het Leontienhuis mijn verhaal te vertellen. Na een redelijk drukke ochtendspits kwamen we een half uur voor aanvang aan bij de prachtig gerenoveerde boerderij. De ontvangst was hartelijk en we voelden ons meteen welkom. Na een heerlijke kop koffie, die na zo’n lange rit extra lekker smaakt, werden we naar de gezellige en vooral huiselijk ingerichte ‘gespreksruimte’ gebracht. De stoelen en tafels waren in een kring opgesteld, hetgeen meteen een fijne en informele sfeer gaf. Nadat we een aantal spullen van de Camino, waaronder mijn rugtas, notitieboekjes en uiteraard mijn wandelschoenen hadden geïnstalleerd, nam ik plaats op mijn ‘praatstoel’. Klaar om te beginnen. Rond 10 uur kwamen de mensen binnen en nadat ik Sanne en mijzelf aan de toehoorders voor had gesteld, ging ik van start. In het begin best spannend, maar met de woorden: ‘Ik ben meer schrijver dan verteller. Dit